سهم 54 درصدی صادرات صنعتی کشور بر پایه محصولات منبع محور و تنها سهم 0.5 درصدی صادرات صنعتی با فناوری بالا، سهم حدود 0.3 درصد ایران از صادرات جهانی، شاخص تمرکز صادراتی 0.13 در سال 1400، عدم تحقق بیش از 60 درصدی اهداف صادرات غیرنفتی در برنامه ششم توسعه و تمرکز بیش از 90 درصدی صنایع تولیدی بر بازار داخل، گواهی بر اهمیت بررسی ابعاد رقابت پذیری تولیدات داخلی است. به این منظور در گزارش حاضر با استفاده از مدل پویایی شناسی سیستم ها، اهم مسائل حوزه رقابت پذیری کالاهای تولید داخل شناسایی شده است. در مدل توسعه داده شده، رقابت پذیری تولیدات داخلی متأثر از متغیرهای مختلفی است که سرریز آثار تمامی متغیرها از مسیر چهار متغیر تقاضا، فضای کسب وکار، خلق ارزش و قیمت تمام شده بر متغیر رقابت پذیری داخلی وارد شده است. براساس یافته های گزارش، بلوغ زنجیره های پسینی و پیشینی و تأمین مواد اولیه با قیمت و کیفیت مناسب، سیاست های مناسب ارزی و تنوع بخشی به روش های تأمین مالی، کاهش هزینه های لجستیک و رعایت صرفه های مقیاس، از مسیر تقاضا و قیمت تمام شده بر رقابت پذیری تولیدات داخلی اثرگذار است. همچنین سیاست های حمایتی هدفمند برای تقویت کارایی بازار، استفاده مناسب از شیوه های تولید و بهره مندی از فناوری ها، افزایش سهم عوامل تولید از محصول و ارتقای بهره وری از طریق خلق ارزش افزوده و درنهایت ارتقای فضای کسب وکار و حکمرانی کشور بر رقابت پذیری تولیدات داخلی اثرگذار است. در پایان پیشنهادهایی در حوزه اصلاحات نهادی و نظارتی در قالب اقدام های سیاستی و اجرایی به منظور تأثیرگذاری بر رقابت پذیری تولیدات داخلی ارائه شده است.